الشيخ محمد تقي التستري ( الشوشتري ) ( مترجم : سيد علي محمد موسوى جزائرى )

150

ترجمه و شرح موضوعى نهج البلاغة پيرامون رستاخيز و وظيفه بندگي ( فارسى )

هميشه در دست‌رس اوست . از طعام و شراب‌هاى لذيذ و گواراى بهشتى هرچه خواهيد تناول كنيد شما را گوارا باد كه اين پاداش اعمال ايام گذشتهء دنياست كه براى امروز خويش پيش فرستاديد . قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ؛ « 1 » خدا گفت : اين ( روز قيامت ) روزى است كه صادقان از راستى خود بهرمند مىشوند ، براى آنها بهشت‌هايى است كه از زير درختانش نهرها جارى است كه در آن به نعمت ابدى متنعمند ، خدا از آنها خشنود و آنها هم از خدا خشنودند . اين است سعادت بزرگ . وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ؛ « 2 » آنان‌كه درصدر اسلام سبقت به ايمان گرفتند از مهاجر و انصار و آنان كه به طاعت خدا پيروى آنان كردند از ساير امت ، خدا از آنها خشنود است و خدا براى آنها بهشتى كه از زير درختانش نهرها جارى است مهيّا ساخته كه در آن تا ابد متنعم باشند و اين به حقيقت سعادت بزرگ است . لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ؛ « 3 » ( اى رسول ! ) هرگز مردمى كه ايمان به خدا و روز قيامت آورده‌اند چنين نخواهى يافت كه دوستى با دشمنان خدا و رسول كنند و هرچند آن دشمنان ، پدران يا فرزندان يا برادران ، يا خويشان آنها باشند ، اين مردم پايدارند كه خدا بر دل‌هاشان نور ايمان

--> ( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 119 . ( 2 ) . توبه ( 9 ) آيهء 100 . ( 3 ) . مجادله ( 58 ) آيهء 22 .